و فرض می کنم که تو می خوانی ...
و فرض می کنم که تو می خوانی ... می خواهم برایت نامه ای بنویسم
بدون هیچ ابهام ، برویم سر اصل مطلب ؛
اصل مطلب این است که دلم برایت تنگ است !
اصلا تو حال مرا می دانی ؟!
می دانی که هر شب برایت نامه می نویسم
و فرض می کنم که تو می خوانی ...
هر شب با تو حرف می زنم و از حال خودم می گویم
فرض می کنم که تو هم جوابم را می دهی
اما جواب هایی که من ، منتظر شنیدنش هستم !
چون می دانم تو واقعا جواب نمی دهی
یا اگر جوابی بفرستی ،
قطعا من ناراحت می شوم از شنیدنش ...
پس بگذار فرض کنیم همه چیز خوب است !
شاید حال من هم بهتر شد ...
[ فرهاد محمدی ]
.......................
سلام عزیز دلم
دیشب بالاخره رفتم سونوگرافی
بعد از چند ساعت توی نوبت نشستن جواب این شد که بنده کیست شدید تخمدان دارم و اون درد قسمت راست زیر دلم بخاطر بزرگ شدن یکی از کیست ها بوده 
خانم دکتر گفتن باید یه سونوی داخلی هم بشی تا جواب قطعی بشه ... اما بهر حال جواب قطعی برای من دیشب این بود که خدا صلاح نمی دونه شما این ماه مال ما بشی ؛
توی ساعاتی که روی صندلی داخل مطب منتظر نشسته بودم دائم صلوات فرستادم و ذکر یا حلیم و یا رشید ... بر زبانم بود ... از خدا خواستم دلم رو به رضاش راضی کنه ، وقتی هم خانم دکتر جواب رو دادن دستم ، سعی کردم خودمو کنترل کنم و به این فکر کنم که درمان داره و خدا رو شکر از این بابت .
اما فکر اینکه این ماه و تا آخر طول درمانم نمیتونم شما رو داشته باشم و شاید بیشتر هم طول بکشه گلومو فشار می داد!
از اتاق که با جواب بیرون اومدم حس می کردم همه بهم نگاه میکنن و منتظر ترکیدن بغضم هستن ، شایدم منتظر دیدن لبخندی بودن از سر رضایت شاید بدلیل جواب مثبت بارداری یا برای اولین بار دیدن جنینی که هر زنی منتظر دیدنشه .
بهر حال سعی کردم بخاطر آرامش همسر خودم رو کنترل کنم و تمام سعیمو کردم تا یه لبخند هر چند کوچیک رو روی لبام حفظ کنم .
همسری هیچ وقت طاقت نمیاره و همون اول می پرسه چی شد؟
چی بگم بهش!
گرسنه م .
توی ماشین گفتم یه قرصی هست به نام کلومفین یا چنین چیزی ، برای آب شدن کیست تجویز می کنن ، اگر اونو برام تجویز کنن شاید بارداریم دوقلو بشه 
سعیم کردم هم بگم چی شده هم بحث ادامه پیدا نکنه و اینطوری خودمو هم دلداری دادم که ممکنه تحمل این مدت برای من سخت باشه اما شاید آخرش از اینی که میخواستی خیلی بهتر باشه .
به امید خدا
پیشنهاد دادم شام بیرون بخوریم ، خیلی وقته نتونستیم باهم بریم بیرون و وقت بگذرونیم بخصوص که این روزا کار همسری هم بیشتر شده .
مثل اکثر وقتا رفتیم پینو پینو ، غذای محبوب من و همسر ، طعم عالی پینو پینو یک طرف و نشستن توی محیط باز و باغچه مانند اونجا از طرف دیگه حالمونو بهتر کرد .
امروز بعد از چند روز نماز صبح آخر وقت خوندن سر اذان بیدار شدم ، حس کردم خدا می خواد از دلم در بیاره .
بعد از نماز و دعای عهد بعدش ، حالم خیلی بهتر شد ،
بعد از مدت ها نشستم با حوصله صبحانه خوردم ؛
بعد از مدت ها بیدار بودم و همسری رو با یه لقمه نو و پنیر بدرقه کردم ؛
حدود ساعت 10 هم به امید خدا میرم درمانگاه پیش خانم ادراکی تا ببینم چه نسخه ای می پیچن برام .
هر چی می کشم از استرس ماه های اول ازدواجم می کشم!
یکی نبود بگه بابا هرچه بادا باد ! چرا انقدر استرس داری !
هر چه بود گذشت ... ما هم بالاخره مادر و پدر می شیم .
عزیزم از خدا بخواه ما رو لایق شما بدونه
خدا نگهدارت
